In staat van opwinding zit ik vandaag te wachten op
de komst van het pakket. Weldra zou ik doorhebben of mijn verwachtingspatroon
reëel zou zijn of op een luchtkasteel gefundeerd is. Wellicht ben ik de
zoveelste snoodaard die in het verkooppraatje van de geslepen colporteur is
getrapt. Met wijd opengesperde ogen had
ik blind geloofd dat dit product mij hemelse voldoening zou geven. Gretig had ik gelijk
hongerig toegehapt. De weldaad die hij beschreef, stond mij wel aan. Op
magische wijze zouden mijn ruggengraat en gewrichten in hun natuurlijke positie
de welverdiende rust gunnen. De drukverlagende en temperatuurgevoelige
eigenschappen van het in 7-zones geprofileerde traagschuim stonden garant voor
een zaligmakende nacht. De unieke
technologie van de ClimaBest Protector zou als klap op de vuurpijl zorgen voor
een optimale ventilatie en anti allergische werking. “U kunt dus genieten van
een ongestoorde nachtrust,”sloot hij zijn promotieratel af. Ik zou de nacht der
nachten hebben en totaal als een herboren mens weer opstaan. In die
veelbelovende hemel, wou ik ook wel eens een kijkje nemen. Ik stak er graag
mijn vakantiegeld in.
Over erotiek had hij niets gezegd. Hoe lang geleden
was het niet voor mij geweest dat ik die complete seksuele geneugtes had
beleefd. De gedachte was niet eens bij mij opgekomen. Had ik mezelf
gerealiseerd dat ik nog in staat zou zijn om dat kriebelende gevoel in mijn
onderbuik te voelen, dan was het misschien nog denkbaar geweest dat ik hier enigszins
naar geïnformeerd had. “Hoe staat het met de wilde nachten. Is het matras wel
bestendig tegen explosieve uitbarstingen?” prevel ik zachtjes. Te laat, veel te
laat.
Er stopt een bestelbusje voor mijn huis, pal voor
mijn deur. De blonde god die eruit stapt is een extraatje, bij het matras geleverd.
Wat een lijf, wat een uitstraling. Geen overdadige vieze spiermassa, maar een perfect
geproportioneerd lichaam. Gemaakt om seksuele genoegdoening te bezorgen. Ik
snel me naar de deur en met een graagte die ik lange tijd niet gevoeld heb,
laat ik de seksbom binnen. “Uw hemelse matras, waar wilt u het hebben?”
Lichtelijk kwijlend laat ik hem voorgaan, de trap op, de slaapkamer in. Voor
het eerst sinds lange tijd voel ik mijn slip vochtig worden door wat anders dan
het inmiddels mij zo bekende incontinentie probleem. Zijn glimlach maakt me
week en ik geef in trance antwoord op de vraag hoe laat ik naar bed ga. “Dan
wens ik u fantastische uren na tienen, maak het bed met zorg en liefde op en ik
laat mezelf wel uit.” Voor ik enig versierpoging op hem losgelaten heb is hij
weer naar beneden gelopen. Ik hoor hoe hij de deur achter zich in het slot
trekt. Gemiste kans.
Ik verheug me op de nacht die komen gaat. Kan bijna
niet wachten. De uren lijken deze dag nog meer dan andere dagen pijnlijk
vooruit te kruipen. Wanneer ik eenmaal tussen de lakens lig bedenk ik me dat ik
de voordeur vergeten ben op de haak te zetten. Kreunend doe ik mijn ogen dicht,
net nu ik zo lekker lig… Zal ik er nog uitgaan?
Het
morrelend geluid van een sleutel die moeite heeft om het slot te vinden, doet
me de oren spitsen. Is dat hier? Is dat in mijn huis? Bewegingloos blijf ik
liggen, mijn adem inhoudend om vooral niets van de geluiden te hoeven missen.
Griezels, het is hier, klos klos, iemand komt de trap oplopen, de deur van mijn
slaapkamer gaat piepend open. Zonder wat te zeggen komt hij op me af. Mijn hart
gaat als een razende tekeer. Mijn mond voelt kurkdroog aan, slikken lukt niet. Paniek
slaat toe, ik ben totaal niet in staat om me te verweren. Verlamd en niet
alleen van angst. Herken ik daar vaag de blonde hemelbezorger van die ochtend?
Ik wil hem vragen wat hij hier komt doen. Er komt geen geluid uit mijn mond.
Zijn handen strelen mijn huid, de vingers gaan op onderzoek naar erotisch
prikkelende reactie. Het blijft uit. Ik merk zijn tedere aanrakingen niet. Zijn
vakkundig pogen mij naar een hoogtepunt te brengen loopt uit op een deceptie.
Als een zombie lig ik daar. Wanhopig zoekend naar een manier om van zijn
onverwachtse nachtelijke bezoek intens te kunnen genieten. Nee, schreeuw ik van
binnen, nee, niet weer, niet opnieuw. Mijn ergste nachtmerrie wordt
werkelijkheid. Verlamd van top tot teen, niets kunnen bewegen, niets kunnen
voelen, geen pijn… maar ook geen genot. Tranen komen uit mijn ogen rollen, het
vermengd zich met het zweet uit de poriën van mijn huid. Het absorberend
vermogen van het matras redt me van verdrinkingsdood. Verlangen naar gevoel
overstijgt het verlangen naar bewegen. Uiteindelijk berust ik in mijn lot en
sluit de ogen. Ik kan het niet aan
om zijn teleurstelling ook nog
eens te bemerken. Vermoeid val ik bewegingloos in slaap.
Trrrrrr trrrrrrr. De wekker verlost mij uit mijn
lijden. Gelijk voel ik scherpe steken in mijn enkel, mijn hele been staat
figuurlijk in lichterlaaie, mijn arm prikt, mijn hele lijf voelt stram en stijf.
Gelukkig, denk ik, het was maar een droom. Dankbaar draai ik me op mijn zij en
duw ik met mijn hand mezelf omhoog. Precies zoals ik het iedere ochtend doe. Wat
geniet ik van mijn kunnen voelen, al zijn het helse pijnen, heerlijk vind ik
het mijn lijf weer te ervaren, weer te kunnen bewegen, weer prikkels waar te
kunnen nemen. Met het motto voelen is fijn leer ik ook pijn te waarderen. Toch
kan ik het niet helpen dat ik soms wens weg te kunnen dromen in een wereld waar
ik vrij kan bewegen zonder hierbij pijn te voelen, dat zou pas het ware hemelse
genot voor me zijn.
Eerst maar eens de matrassenzaak bellen om mijn
grieven kenbaar te maken, de beloofde zaligmakende nacht heb ik niet beleefd.
Het matras kan weer opgehaald worden. Ditmaal ben ik voorbereid en laat ik de
bezorger, annex seksbom me niet ontglippen.
© Dana Martens
