Minnaar meegeleverd ...

In staat van opwinding zit ik vandaag te wachten op de komst van het pakket. Weldra zou ik doorhebben of mijn verwachtingspatroon reëel zou zijn of op een luchtkasteel gefundeerd is. Wellicht ben ik de zoveelste snoodaard die in het verkooppraatje van de geslepen colporteur is getrapt. Met wijd opengesperde ogen  had ik blind geloofd dat dit product mij  hemelse voldoening zou geven. Gretig had ik gelijk hongerig toegehapt. De weldaad die hij beschreef, stond mij wel aan. Op magische wijze zouden mijn ruggengraat en gewrichten in hun natuurlijke positie de welverdiende rust gunnen. De drukverlagende en temperatuurgevoelige eigenschappen van het in 7-zones geprofileerde traagschuim stonden garant voor een  zaligmakende nacht. De unieke technologie van de ClimaBest Protector zou als klap op de vuurpijl zorgen voor een optimale ventilatie en anti allergische werking. “U kunt dus genieten van een ongestoorde nachtrust,”sloot hij zijn promotieratel af. Ik zou de nacht der nachten hebben en totaal als een herboren mens weer opstaan. In die veelbelovende hemel, wou ik ook wel eens een kijkje nemen. Ik stak er graag mijn vakantiegeld in.

Over erotiek had hij niets gezegd. Hoe lang geleden was het niet voor mij geweest dat ik die complete seksuele geneugtes had beleefd. De gedachte was niet eens bij mij opgekomen. Had ik mezelf gerealiseerd dat ik nog in staat zou zijn om dat kriebelende gevoel in mijn onderbuik te voelen, dan was het misschien nog denkbaar geweest dat ik hier enigszins naar geïnformeerd had. “Hoe staat het met de wilde nachten. Is het matras wel bestendig tegen explosieve uitbarstingen?” prevel ik zachtjes. Te laat, veel te laat.

Er stopt een bestelbusje voor mijn huis, pal voor mijn deur. De blonde god die eruit stapt is een extraatje, bij het matras geleverd. Wat een lijf, wat een uitstraling. Geen overdadige vieze spiermassa, maar een perfect geproportioneerd lichaam. Gemaakt om seksuele genoegdoening te bezorgen. Ik snel me naar de deur en met een graagte die ik lange tijd niet gevoeld heb, laat ik de seksbom binnen. “Uw hemelse matras, waar wilt u het hebben?” Lichtelijk kwijlend laat ik hem voorgaan, de trap op, de slaapkamer in. Voor het eerst sinds lange tijd voel ik mijn slip vochtig worden door wat anders dan het inmiddels mij zo bekende incontinentie probleem. Zijn glimlach maakt me week en ik geef in trance antwoord op de vraag hoe laat ik naar bed ga. “Dan wens ik u fantastische uren na tienen, maak het bed met zorg en liefde op en ik laat mezelf wel uit.” Voor ik enig versierpoging op hem losgelaten heb is hij weer naar beneden gelopen. Ik hoor hoe hij de deur achter zich in het slot trekt. Gemiste kans.

Ik verheug me op de nacht die komen gaat. Kan bijna niet wachten. De uren lijken deze dag nog meer dan andere dagen pijnlijk vooruit te kruipen. Wanneer ik eenmaal tussen de lakens lig bedenk ik me dat ik de voordeur vergeten ben op de haak te zetten. Kreunend doe ik mijn ogen dicht, net nu ik zo lekker lig… Zal ik er nog uitgaan? 

Het morrelend geluid van een sleutel die moeite heeft om het slot te vinden, doet me de oren spitsen. Is dat hier? Is dat in mijn huis? Bewegingloos blijf ik liggen, mijn adem inhoudend om vooral niets van de geluiden te hoeven missen. Griezels, het is hier, klos klos, iemand komt de trap oplopen, de deur van mijn slaapkamer gaat piepend open. Zonder wat te zeggen komt hij op me af. Mijn hart gaat als een razende tekeer. Mijn mond voelt kurkdroog aan, slikken lukt niet. Paniek slaat toe, ik ben totaal niet in staat om me te verweren. Verlamd en niet alleen van angst. Herken ik daar vaag de blonde hemelbezorger van die ochtend? Ik wil hem vragen wat hij hier komt doen. Er komt geen geluid uit mijn mond. Zijn handen strelen mijn huid, de vingers gaan op onderzoek naar erotisch prikkelende reactie. Het blijft uit. Ik merk zijn tedere aanrakingen niet. Zijn vakkundig pogen mij naar een hoogtepunt te brengen loopt uit op een deceptie. Als een zombie lig ik daar. Wanhopig zoekend naar een manier om van zijn onverwachtse nachtelijke bezoek intens te kunnen genieten. Nee, schreeuw ik van binnen, nee, niet weer, niet opnieuw. Mijn ergste nachtmerrie wordt werkelijkheid. Verlamd van top tot teen, niets kunnen bewegen, niets kunnen voelen, geen pijn… maar ook geen genot. Tranen komen uit mijn ogen rollen, het vermengd zich met het zweet uit de poriën van mijn huid. Het absorberend vermogen van het matras redt me van verdrinkingsdood. Verlangen naar gevoel overstijgt het verlangen naar bewegen. Uiteindelijk berust ik in mijn lot en sluit de ogen. Ik kan het niet aan  om  zijn teleurstelling ook nog eens te bemerken. Vermoeid val ik bewegingloos in slaap.

                                                                                                                                         

Trrrrrr trrrrrrr. De wekker verlost mij uit mijn lijden. Gelijk voel ik scherpe steken in mijn enkel, mijn hele been staat figuurlijk in lichterlaaie, mijn arm prikt, mijn hele lijf voelt stram en stijf. Gelukkig, denk ik, het was maar een droom. Dankbaar draai ik me op mijn zij en duw ik met mijn hand mezelf omhoog. Precies zoals ik het iedere ochtend doe. Wat geniet ik van mijn kunnen voelen, al zijn het helse pijnen, heerlijk vind ik het mijn lijf weer te ervaren, weer te kunnen bewegen, weer prikkels waar te kunnen nemen. Met het motto voelen is fijn leer ik ook pijn te waarderen. Toch kan ik het niet helpen dat ik soms wens weg te kunnen dromen in een wereld waar ik vrij kan bewegen zonder hierbij pijn te voelen, dat zou pas het ware hemelse genot voor me zijn.

Eerst maar eens de matrassenzaak bellen om mijn grieven kenbaar te maken, de beloofde zaligmakende nacht heb ik niet beleefd. Het matras kan weer opgehaald worden. Ditmaal ben ik voorbereid en laat ik de bezorger, annex seksbom me niet ontglippen.

© Dana Martens