Mijn gehate moordenaar is met geen valsheid en gemene woorden te bestrijden. Listig zinspelen helpt niet, wie met hem te maken krijgt, kan alleen nog maar vechten, soms tot de dood erop volgt, soms met een enkele overwinning tussendoor. Maar hij blijft je toch achtervolgen en steekt van tijd tot tijd de kop weer op.
Slopende sluipmoordenaar
Buiten proporties pijnlijk
bedrieglijk boosaardig
misdadig, inhumaan
erbarmelijk kwaadaardig.
Geliefden moe gestreden
verteerd me zo met nijd,
door verlies in verleden
groeit haat met de tijd.
Verziekt verteerd verwrongen
er is geen uitweg meer
Diep binnengedrongen
gezwel groeit gruwend zeer
Opgeven afgedwongen
nee, niet opnieuw, niet weer.
Sterker dan een stalker
slopend sluipmoordenaar
Woedende wraak is zinloos
Zag het al bij zo velen;
Ze werden moedeloos
Angst slaat om in afkeer,
het bange om in boos,
mijn vrees verwordt in vechtlust.
Vernietigend gezwel.
vernederd me tot spugen
verkankert heel mijn lijf
verslaat mijn ingewanden.
Vernietigen wil ik je,
vernederend bespugen,
verkankerend uitschelden,
verslaan met al wat rest.
Bitter geleden, moe gestreden
veel geleerd en weer is ‘t gelukt
krankzinnig buiten zinnen
om dit kwaadaardig kanker gezwel
tot de volgende keer
te overwinnen.
Dubbel, Dana. Zo mooi. Maar toch ook niet. Begrijp je me?
BeantwoordenVerwijderenJe bedoeld waarschijnlijk dat je het dichtknoeisel en dat het de 'persoon' voor deze keer gelukt is om de sluipmoordenaar te verslaan mooi vindt, maar dat de rest van het gedicht je rillingen bezorgdt..
VerwijderenHet is ook met een ontzettend dubbel gevoel geschreven Ieko. Hoewel ik wel tevreden ben over het eindresultaat stemt de inhoud me nog steeds droef.