Er leefden eens lang geleden een man en een vrouw
Die zeiden dagelijks tegen elkaar: "ik hou van jou"
het was dan ook geheel niet te verwachten
dat dat paar elkaar eens zou verkrachten
maar het gebeurde jammer genoeg wel
verdrietig gebroken was het stel
dag man, dag vrouw
ik verafschuw jou
plots alleen
één
plus één
niet meer alleen
dag man, dag vrouw
opnieuw: "ik hou van jou"
maar ditmaal bleven ze bij elkaar
traden in het huwelijk, werden honderd jaar
wandelden hand in hand, door het hele boerenland
ook al was het echtpaar geregeld wel ontzettend nukkig
toch leefden ze, zoals sprookjes betaamd, nog lang en gelukkig
Schilderij van Ditte Dirksen
pff dana, zo mooi, een zandloper in het in zijn en het verstrijken van de tijd.... x
BeantwoordenVerwijderenKreeg het op hyves niet voor elkaar om er een zandloper van te maken, dacht ik probeer het hier. Dank je voor je reactie Pieter x
VerwijderenMijn leven -tot nu toe- beschreven in een gedicht. Geweldig ;-)
BeantwoordenVerwijderenVoornemens om de honderd te halen Ingrid? Goed zo!!!
VerwijderenDank je wel voor je leuke compliment xxx