een Assepoester aan het dweilen gegaan
was druk aan de poets
en miste de koets
liet zo een sprookjesprins aan haar voorbijgaan
Ze boende en dweilde jaar na jaar
was volgens haar stieffamilie nooit klaar
altijd aan het werk
en, dit is echt sterk
het was steeds weer opnieuw genieten voor haar
Al wat ze nodig had, waren emmers en moppen
om alles keurig netjes schoon te soppen
ze maakte schoon baan
at vaak een banaan
en dacht die prins moet zijn eigen boontjes maar doppen
Af en toe, zo tussen de bedrijven door
had Assepoester wel eens zin in wat anders hoor
dan liet ze de boel de boel
plofte neer op een stoel
en las zichzelf glimlachend een lovesprookje voor
Voor de januariuitdaging van Schrijvelarij geschreven
Geen opmerkingen:
Een reactie posten